Yalnızlık bu işte. Evde yalnız yaşamak değil, işlerini yalnız halletmek değil. Bu...
Bir şeye kaygılandığında sana sarılıp da "olsun, birlikte hallederiz" diyen kimse olmaması yalnızlık. Sırtını sıvazlayıp da "ben buradayım, yanındayım" diyen olmaması yalnızlık. Sen bir şeyi dertlenip de strese girdiğinde elinden tutup stresini paylaşan olmaması yalnızlık.
Evimin durumundan ötürü bir haftadır sürekli kaygı içindeyim. Ne yaparım, nereye giderim, nasıl alırım... O kadar çok şey dönüyor ki kafamda. Ve hepsiyle ben, yalnızca ben, ilgilenmek zorundayım. Bu belirsizlik korkutuyor beni. O korkumu ben, yalnızca ben, yaşamak zorundayım. O korkuyu paylaşamamak yalnızlık...
Hastalandığımda yalnız yatmak, sağlığımda yalnız içmek, oğlumun başka yerde kaldığı gecelerde yalnız uyumak yalnızlık...
Sarılacak kimsenin olmaması... Gününün nasıl geçtiğini merak eden kimsenin olmaması...
Selcan
07032026
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder